Nieuws
Nieuws
Sport
Sport
Gemist
Gemist
Radio Oost
Radio Oost
Het weer vandaag
Weer
Politie doet onderzoek naar de dood van
Foto: Rens Hulman fullscreen

14 jaar geëist voor de moord op 'Dikke Lauwie': "Lauwie is koelbloedig geliquideerd"

Geplaatst 19 apr 2018 - 12:55
Gewijzigd 19 apr 2018 - 13:57

In een bomvolle rechtbank in Zwolle is vandaag veertien jaar cel geëist tegen Grietje B. Het OM stelde dat zij haar man 'Dikke' Lauwie van Lies 'koelbloedig heeft geliquideerd'. De prominente Deventenaar werd vorig jaar april in zijn eigen woonwagen doodgeschoten. In de rechtbank ontvouwde zich vandaag een scenario over wat zich die nacht afspeelde in de woonwagen van het stel.

In de nacht van 1 op 2 april 2017 vorig jaar wordt Lauwie van Lies doodgeschoten in zijn woonwagen aan de Zweedsestraat in Deventer. Als verdachte wordt zijn vrouw Grietje opgepakt.

Onder grote publieke belangstelling - er werd een extra videozaal ingezet - moest zij zich vandaag verantwoorden. Grietje beweerde zelf slachtoffer te zijn en haar man per ongeluk te hebben neergeschoten. Het Openbaar Ministerie eiste veertien jaar cel voor een 'koelbloedige liquidatie'.


Bedreigen en intimideren

Het stel leerde elkaar 35 jaar geleden kennen op een woonwagenkamp in Deventer;  'Dikke' Lauwie van Lies en Grietje B. In het begin was er niets aan de hand, Grietje: "Hij was goed voor mij en de kinderen."

Naarmate de tijd verstreek, werd de relatie moeizamer. "Hij begon me te bedreigen en te intimideren." Maar omdat Lauwie vaak naar het buitenland was voor zaken, bleef de relatie intact. "In onze cultuur, de kampcultuur, hoort dat ook zo. Je bent goed voor je man. "


Hersenbloeding 

Nadat 'Dikke Lauwie', zo genoemd vanwege zijn 257-kilo wegende lichaam, een hersenbloeding krijgt gaat het bergafwaarts. "We waren teveel bij elkaar, irriteerden elkaar. Hij werd gewelddadig. Zo heeft 'ie wel twintig keer een revolver tegen m'n hoofd gezet de afgelopen jaren."

In maart vorig jaar ging het volgens Grietje echt mis. "Hij heeft me toen helemaal bont en blauw geslagen. Ik wilde toen ook niet meer bij hem zijn en heb bij onze zoon Theo geslapen."

Niet met en niet zonder elkaar
Het stel, dat niet met en niet zonder elkaar kan, komt toch weer bij elkaar. Maar dan gaat het op 1 april 's avonds mis. Als Grietje wat biertjes achter de kiezen heeft, begint Lauwie te schelden en te dreigen. "Hij noemde me een hoer en zette weer een pistool tegen m'n hoofd."

Grietje zegt angstig te zijn geworden door zijn houding en vlucht de badkamer van de woonwagen in. "Daar rookte ik twee of drie sigaretjes." Toen ze weer terug de kamer inkwam, was het heel stil.


Weer schelden 

"Het was veel te stil", zegt Grietje in de rechtbank. "En toen keek ik naar zijn ogen. Ik werd er bang van. Vervolgens begon hij weer te schelden en te tieren." Grietje is vervolgens naar de keuken gelopen om de revolver te pakken, waarvan ze wist dat die er moest liggen.

"Daarmee ben ik terug naar de kamer gegaan. Lauw lag op de bank. Toen ging hij zitten en wilde omhoog komen. En opeens ging het 'bam-bam'. Grietje zegt twee keer te hebben geschoten. "Niet gericht. Ik wilde ook helemaal niet schieten, ik wilde hem alleen bang maken. Net zoals hij mij altijd bang maakte."


Vier kogels

In totaal wordt Lauwie door vier kogels getroffen. Grietje heeft geen idee hoe dat kan, want ze zegt zelf twee keer afgedrukt te hebben. Bij de rechtszitting is ook een wapendeskundige van het NFI aanwezig. Hij heeft het moordwapen meegenomen en geeft les in trekkerdruk.

Als je de haan van de revolver achterover haalt, hoeft je minder hard te trekken aan de trekker van het wapen. "Dan zou hij makkelijk af kunnen gaan. Maar daarna schiet hij direct in een andere stand, waardoor je meer kracht moet zetten. Dat het wapen dan 'zomaar' afgaat, lijkt onmogelijk."


Nekschot

Grietje's verklaring dat het wapen ineens 'bam-bam' deed lijkt daarmee onderuit gehaald te zijn. Verder verklaart ze op een meter of twee van Lauwie te hebben geschoten. Uit onderzoek blijkt echter dat er van heel dichtbij moet zijn geschoten. De rechter heeft het zelfs over een nekschot. "Ja, ik weet het allemaal niet zo goed meer", zegt Grietje. "Het ging allemaal zo snel."

Na de schietpartij seint ze enkele mensen in per whatsapp. "Maar niemand geloofde dat ik Lauw had neergeschoten. Het was 1 april, iedereen dacht aan een grap. Totdat ik de foto's meestuurde."

Beltegoed op
Nadat onder meer haar broer arriveerde is de politie gebeld. De rechter wil weten waarom ze zelf geen 112 heeft gebeld. "Mijn beltegoed was op", zegt ze. Ze zegt niet te weten dat 112 altijd gebeld kan worden, wel of geen beltegoed.

 

Als de politie komt, is het een enorme drukte in de woonwagen. Grietje's broer, haar zoon Theo en nog enkele anderen staan in de kamer. Ene José probeert Lauwie nog te reanimeren, maar het is al te laat.

Een agent ziet zoon Theo nog even met de revolver in de hand staan, maar ziet dat hij hem vervolgens weer op tafel legt. Om het wapen zit een plastic boterhamzakje. "Ik weet ook niet hoe dat er omheen komt", zegt Grietje.


Geen andere uitweg 

Volgens een psychiater lijdt de vrouw mogelijk aan battered woman syndrome, een verklaring die komen overwaaien uit Amerika. Het syndroom komt erop neer, dat door langdurig geweld en intimidatie vrouwen zich zo onder druk gezet voelen, dat ze uiteindelijk geen andere uitweg meer zien? dan een levensdelict.

Andere lezing OM
Het Openbaar Ministerie gaat niet mee in de lezing van Grietje. Lauwie heeft zich niet afgeweerd, dus het OM stelt dat het waarschijnlijk is dat Lauwie lag te slapen. Zijn dood is 'koelbloedige liquidatie'. "Grietje heeft een boterhamzakje om heer hand gedaan, de revolver gepakt en Lauw van dichtbij doodgeschoten. Eerst 3 kogels in de borst, daarna 1 in het hoofd om het af te maken."


Van langdurige mishandeling of bedreiging door Lauwie richting Grietje is geen bewijs, zegt het OM. "Niemand wist daarvan, de politie niet, de huisarts niet en vrienden en familie ook niet. Niets duidt op mishandeling of bedreiging. Iedereen vond Lauw een toffe peer." Uit tapgesprekken blijkt dat Grietje haar zinnen erop had gezet: "Nou is 'ie dood, die bloedkankerlijer. Ik had het veel eerder moeten doen."

 

Uitspraak over 2 weken.